Ἄνοιξη s/kollybadesanoixh2013.pdf...

Click here to load reader

  • date post

    16-Feb-2020
  • Category

    Documents

  • view

    3
  • download

    0

Embed Size (px)

Transcript of Ἄνοιξη s/kollybadesanoixh2013.pdf...

  • «Ἃγιοι Κολλυβάδες»

    ὑπό πατρός Νικολάου Δημαρᾶ Δρος Ν. Βαρδακουλᾶ 47 παρ. 3

    30300 Ναύπακτος e-mail: dikaio@otenet.gr

    webmail: http//: orthway.org Συνδρομές προαιρετικές στήν παραπάνω

    διεύθυνση

    Ἄνοιξη 2013

    «Εἴ τις μὴ ἀναθεματίζει Ἄρειον, Εὐνόμιον, Μακεδόνιον, Ἀπολινάριον, Νεστόριον,

    Εὐτυχέα, καὶ Ὠριγένην, μετὰ τῶν ἀσεβῶν αὐτῶν συγγραμμάτων, καὶ τοὺς ἄλλους

    πάντας αἱρετικούς, τοὺς κατακριθέντας καὶ ἀναθεματισθέντας ὑπὸ τῆς ἁγίας

    καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν προειρημένων ἁγίων τεσσάρων

    συνόδων, καὶ τοὺς τὰ ὅμοια τῶν προειρημένων αἱρετικῶν φρονήσαντας ἢ φρονοῦντας καὶ μέχρι τέλους τῇ οἰκείᾳ

    ἀσεβείᾳ ἐμμείναντας, ὁ τοιοῦτος ἀνάθεμα ἔστω…»1

    1 Ε΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ 553 μ.Χ - ΒΛΑΣΙΟΥ ΦΕΙΔΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΜΟΣ Α΄- Σελ. 721 ΑΘΗΝΑΙ 1992

    Περιεχόμενα:

     Προσευχή! Ἡ εἴσοδος τοῦ ἀνθρώ- που στό ἀενάως γίγνεσθαι τοῦ Οὐρανοῦ!

     Ἁγιοπατερικές διηγήσεις καί ἱστο- ρίες.

    Ὁ παπα-Μόδεστος στήν Κερασιά τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί ἠ ἀληθινή προσευχή.

    Ἡ ἐπιστροφή τῶν Ἑβραίων στήν Πίστη πρό τῆς συντελείας.

    Πνευματικές διδαχές τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας μας. Ἐμπειρίες καί γεγονότα ἀπό τήν καθημερινή μας ζωή ἐν Χριστῷ. Ὁ παπα-Ἀδριανός.

    Ἐπιστολές καί ἀλληλογραφία. Ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ Ὁ ἐκ τῆς κοινωνίας μέ τούς

    αἱρετικούς θανάσιμος μολυσμός ὅλων, τῶν ἱερέων, τῶν διακόνων, τῶν μοναχῶν καί τῶν λαϊκῶν.

    Προσευχή. Ἡ εἴσοδος τοῦ ἀνθρώπου στό ἀενάως

    γίγνεσθαι τοῦ Οὐρανοῦ!

    Γ΄

    Πολλοί ἀνάμεσα στούς Ἁγίους Πατέρες μίλησαν γιά τήν ἐργασία τῆς καρδιᾶς, γιά τήν φυλακή τοῦ νοῦ καί τῶν λογισμῶν μέ ποικίλους λόγους, ὅπως διδασκόταν ὁ καθένας ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ξεκινῶντας ἀπό τόν λόγο, πού εἶπε ὁ Κύριος: "τά δέ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στόματος ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχεται, κἄκεῖνα κοινοῖ τόν ἄνθρωπον" (Ματθ. 15, 18), διδάσκοντας ἐμᾶς νά καθαρίζουμε τό ἐσωτερικό μας δοχεῖο καί ὅτι πρέπει νά προσκυνᾶμε τόν Πατέρα ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ. Ἐπίσης τά ἴδια λέγονται καί στά λόγια τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, πού διδάσκει: "'Εάν γάρ προσεύχωμαι γλώσσῃ, τό πνεῦμα μου προσεύχεται, ὁ δέ νοῦς μου ἄκαρπός ἐστι. Τί οὖν ἐστι; προσεύξομαι τῷ

  • πνεύματι, προσεύξομαι δέ καί τῷ νοΐ" (Α΄ Κορ. 14, 14).

    Γιά τήν νοερά προσευχή γράφει καί ὁ Ἀπόστολος πάλι, προκειμένου εἰδικότερα νά τήν προσδιορίσει, ὅταν διδάσκει: "Θέλω πέντε λόγους διά τοῦ νοός μου λαλῆσαι, ἵνα καί ἄλλους κατηχήσω, ἤ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ" (Α΄ Κορ. 14, 19). Καί ὁ ὅσιος Ἀγάθων ἐξηγεῖ: "Ἡ σωματική ἐργασία εἶναι τά φύλλα, ἐνῶ ἡ ἐσωτερική, δηλ. τοῦ νοῦ, εἶναι ὁ καρπός". Φοβερός εἶναι ὁ λόγος αὐτοῦ τοῦ ἁγίου, γιατί κάθε δένδρο πού δέν καρποφορεῖ -δέν ἔχει ἐσωτερική νοερά ἐργασία- κόβεται καί μπαίνει στή φωτιά.

    Ἐπιστολές

    Ἀγαπητὲ μοι Κωνσταντῖνε! Χαῖρε ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ

    πάντοτε. Ὁ μακαρίτης ὁ Δελήμπασης κάνει

    ἐπιλεκτικὴ ἀναγραφὴ καὶ ἐσφαλμένη ἑρμη- νεία τῶν σχετικῶν χωρίων, ἀποδίδοντας "ἱερωσύνη" στούς αἱρετικούς.

    Σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις πού ἔγιναν δεκτοὶ αἱρετικοί, -σημειωτέον ὄχι πάντοτε καὶ ὄχι ὅλοι, καί πάντως ἀ π ὸ τ ὴ ν ἐ κκλησία καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς νεόκοπους ἑρμηνευτές-, γίνεται ἀπό τούς προσερχομένους πρῶτα ἀναθεματισμὸς τῆς αἱρέσεως καὶ ὀρθόδοξη ὁμολογία πίστεως, στὴ συνέχεια συντάσσεται λίβελλος στὶς πλεῖστες τῶν περιπτώσεων καὶ ἀκόμη οἱ πρώην αἱρετικοί ἀναθεματίζουν καί τούς ἑαυτούς τους, (ὅπως στήν Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο), γιὰ νὰ διαβεβαιώσουν, ὅτι δὲν κινοῦνται μὲ ὑπουλότητα καὶ ὑστεροβουλία. Καὶ τὴν ἀποδοχή τους ἢ μὴ, τελικὰ, τὴν κρίνει ἡ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος!

    Καί ὁπωσδήποτε, ὅσοι ἀπό αὐτούς ἔγιναν δεκτοί ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἔπρεπε νά εἶναι τοὔλάχιστον ὀρθά βαπτισμένοι μέ τριττή κατάδυση!

    Στοὺς δὲ Νεοημερολογίτες καὶ Οἰκουμενιστὲς ἐκλείπει παντελῶς ἡ τριττὴ κατάδυση κατὰ τὸ "βάπτισμα" καὶ γίνεται μᾶλλον "ποδόλουτρο", ἢ στὴν καλύτερη περίπτωση ἐπίχυση... Καὶ οἱ δύο τρόποι εἶναι ἀπόβλητοι καὶ ἀπαράδεκτοι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Καὶ γι' αὐτό, τὸ βάπτισμα, κατὰ

    τοὺς θεοφόρους Πατέρες μας, κατ' ἐξοχήν κατά τόν Οὐρανοφάντορα Μέγαν Βασίλειον, ὀφείλει νὰ τελεῖται ἐξ ἀρχῆς, ὡς μὴ τελεσθέν.

    Τί ἱερωσύνη, λοιπόν, ἔχουν τὰ παιδιὰ αὐτὰ, πού ἀφ' ἑνὸς μεγάλωσαν μέσα στὴν αἵρεση τοῦ φοβεροῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ στὸ καταδικασθὲν φράγκικο Καλενδάριο, καὶ ἀβάπτιστα ὄντα, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, χειρο- τονήθηκαν στή συνέχεια, μάλιστα ἀπὸ αἱρετικοὺς ψεδοποιμένες καὶ δὴ σκληροὺς καὶ ἀμετανόητους διῶκτες τῶν Ὀρθδόξων ἐν Ἁγίῳ Ὄρει, ἐν Σπέτσαις, ἐν Πάτραις, ἐν Θήβᾳ καὶ κατ' ἐξοχὴν ἐν Ἀττικῇ, στὸ πρόσ- φατο παρελθὸν καὶ μέχρις ἐσχάτων;

    Τώρα, γιὰ τὸ ἐρώτημα τῆς ἀπο- στολικῆς μας διαδοχῆς ἀπὸ τοὺς Ρώσσους τῆς διασπορᾶς, ποὺ ἦσαν μερικοί ἐξ αὐτῶν κοινωνικοὶ μὲ τὶς Νεοημερολογιτικὲς ἐκ- κλησίες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἔχω ἀπαντήσει, πιστεύω ἱκανοποιητικὰ, πολλὲς φορὲς στὸ παρελθὸν, παραπέμποντας στὴν θαυμάσια ἐπιστολὴ τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στου- δίτου:

    "Στεφάνῳ ἀναγνώστῃ καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ".

    Ὁ ἅγιος Ἱερομάρτυς Πατριάρχης Τύχων (+ 1925)

    Λαμβανομένου ὑπ' ὄψιν, ὅτι οἱ Ρῶσσοι ἦσαν ἐμπερίστατοι, διακρατοῦσαν τὸ Πάτριο ἑορτολόγιο, ἦσαν λίαν ἐπικριτικοὶ καί καταδίκαζαν τὸν Οἰκου- μενισμό σέ κάθε εὐκαιρία, (βλ. ἐπιστολὲς πόνου τοῦ Ἁγίου Φιλαρέτου). Τελικὰ δέ ἀναθεμάτισαν συνοδικά μὲ τὸν Μέγα

    2