ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΙ...

Click here to load reader

  • date post

    12-Jan-2020
  • Category

    Documents

  • view

    1
  • download

    0

Embed Size (px)

Transcript of ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΙ...

  • Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ

    ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

    ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

    ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΔΡΙΜΑΛΑ

    ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

    ΣΧ. ΕΤΟΣ 2013-2014

  • Η Σμύρνη, πανάρχαια πρωτεύουσα της Ιωνίας, είχε γίνει στα τέλη του 19ου

    αιώνα μια διεθνής πόλη. Πριν από το 1922 αριθμούσε 270.000 κατοίκους,

    που κατανέμονταν σε 140.000 Έλληνες, 80.000 Τούρκους, 12.000

    Αρμενίους, 20.000 Εβραίους και 15.000 ευρωπαίους. Η συντριπτική

    παρουσία του ελληνικού στοιχείου έδινε στην πόλη ελληνικό χαρακτήρα,

    που τον υπογράμμιζε ακόμη περισσότερο το γεγονός ότι η οικονομική και

    πολιτιστική της ζωή βρισκόταν στα χέρια του.

  • Η Σμύρνη συνδεδεμένη με την τραγωδία του 1922,εχει ταυτιστεί στην

    κοινή νεοελληνική συνείδηση με την θριαμβευτική κορύφωση και το

    οδυνηρό τέλος του ονείρου της μεγάλης ιδέας. Στην καταστροφή της

    όμορφης πόλης, αποτυπώνεται το μαρτύριο ολόκληρου του

    μικρασιατικού ελληνισμού.

  • Είναι χαρακτηριστικό, ότι για πολλά χρόνια μετά την έλευση των

    Μικρασιατών στην Ελλάδα, πρόσφυγας και Σμυρνιός ήταν έννοιες

    ταυτόσημες. Η Σμύρνη αποτελεί έως τις μέρες μας σύμβολο της

    οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, της πολιτιστικής

    υπεροχής, της ακμής, του μικρασιατικού ελληνισμού.

  • Η ΠΟΛΗ

    Η νύμφη της Ιωνίας ξαπλωμένη νωχελικά στον μυχό του Ερμαίου

    κόλπου απολάμβανε τα προνομία της γεωγραφικής της θέσης. Πόλη

    ακουμπισμένη στη θάλασσα, επίπεδη, με το λόφο του Πάγου να

    δεσπόζει στο νότιο ακραίο τμήμα της, επεκτάθηκε κατά τον 19ο αιώνα

    προς βορρά. Στις νέες συνοικίες κατοίκησαν ελληνικοί κυρίως

    πληθυσμοί άλλα και Ευρωπαίοι που μετακινηθήκαν από την περιοχή

    της παραδοσιακής εγκατάστασης τους τον Φραγκομαχαλά.

  • Κατά μήκος της παράλιας ζώνης οικοδομήθηκαν εντυπωσιακά κτίρια

    αλλά και τα πρώτα σπίτια που διαμόρφωσαν τον τελευταίο τύπο της

    Σμυρναϊκής αστικής κατοικίας. Σπίτια διώροφα υπερυψωμένα, με

    κεραμοσκεπή και το χαρακτηριστικό ξύλινο μπαλκόνι.

  • Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

    Η παιδεία για τον μικρασιάτικο ελληνισμό αποτελούσε όρο εθνικής ύπαρξης.

    Στη Σμύρνη λειτουργούσε πλήθος εκπαιδευτήριων, και ανάμεσα τους

    εξέχουσα θέση είχε η περίφημη Ευαγγελική σχόλη η όποια διέθετε σπουδαία

    βιβλιοθήκη και αξιόλογο μουσείο. Στη Σμύρνη του 19ου αιώνα εντυπωσιάζει η

    δραστηριότητα της ελληνικής κοινότητας στην έκδοση έργων της δυτικής

    γραμματείας, χωρίς φυσικά να υπάρχει υστέρηση στην πρωτότυπη ελληνική

    λογοτεχνική παράγωγη. Στα ίδια πλαίσια της ανάπτυξης, καλλιεργείται και ο

    αθλητισμός, που εκπροσωπείται από τρεις μεγάλους συλλόγους: τον

    Απόλλωνα, τον Πανιώνιο, και τον Πέλοπα.

  • Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ

    Η Σμύρνη από τα πρωτοχριστιανικά χρονιά αποτέλεσε θρησκευτικό κέντρο

    και στον μητροπολιτικό θρόνο της ανήλθαν σημαντικές προσωπικότητες,

    όπως ο Άγιος Πολύκαρπος που μαρτύρησε στο στάδιο του Πάγου, ο

    μετέπειτα οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος Ε' και ο Χρυσόστομος

    (Καλαφάτης, ο όποιος σφαγιάστηκε από τους Τούρκους τις μέρες της

    καταστροφής). Στα τέλη του 19ου αιώνα υπήρχαν 13 ορθόδοξες εκκλησιές,

    με παλαιότερη την μητρόπολη Αγίας Φωτεινής της οποίας το καμπαναριό

    (το ψηλότερο και επιβλητικότερο κτίσμα της πόλης) κατασκευάστηκε το

    1856 από τον αρχιτέκτονα Ξ. Λάτρη.

  • ΗΘΗ – ΕΘΙΜΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΗ

    Οι Μικρασιάτες ήταν εργατικοί και προκομμένοι και καλοσυνάτοι άνθρωποι

    και είχαν βαθειά ριζωμένη μέσα τους την πίστη στο Θεό. Ήταν πιστοί στις

    παραδόσεις τους και τηρούσαν με θρησκευτική ευλάβεια τα ήθη και έθιμα του

    τόπου τους. Οι θρησκευτικές γιορτές ήταν για αυτούς ευκαιρία για γλέντι και

    χορό και οι γιορτές ήταν πολλές. Όταν γιόρταζαν οι εκκλησίες, τα

    μοναστήρια, τα ξωκλήσια, ακόμα και τα αγιάσματα, έτρεχαν όλοι μαζί να

    εκδηλώσουν την πίστη και τη λατρεία τους στον Άγιο.

  • ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣΙΕΣ

    Κάθε Μικρασιατική φορεσιά είναι ένα

    σύνολο ενδυμάτων χαρακτηριστικό

    μια ομάδας ανθρώπων που ζει μέσα

    σε μια περιοχή. Λειτούργει όπως κάθε

    ενδυμασία, δηλαδή ντύνει και στολίζει

    το κορμί και παρουσιάζει την όψη

    που επιθυμεί να δώσει εκείνος που

    τη φορά, παρέχοντας στον εαυτό του

    σιγουριά και άνεση. Η φορεσιά

    βασίζεται στην παράδοση και δίνει

    μαγικές ιδιότητες σε ορισμένα

    τμήματα της, όπως η ποδιά, το

    ζωνάρι ή ο κεφαλόδεσμος.

  • Η ανδρική στολή αποτελείται από:

    Γούνινο καπέλο, λευκό πουκάμισο,

    μαύρο γιλέκο με κέντημα, ζωνάρι

    πολύχρωμο

    Η γυναικεία στολή αποτελείται από:

    Μισοφόρι χρώματος λευκού με άνοιγμα

    στο στήθος που στολιζόταν με μια

    επίσημη καρφίτσα. Από πάνω φορούσαν

    τη φουστίνα σε πολλούς χρωματισμούς

    συνήθως μπορντό ή μαύρη ανάλογα με

    την περιοχή. Από επάνω φορούσαν

    γιλέκο, στενό στην εφαρμογή του για να

    αποκαλύπτει πλούσιο το γυναικείο

    στήθος και κεντημένο με χρυσοκλωστή

    στο χέρι, ζώνη κεντημένη, μαντίλα-δεμένη

    ώστε να σκεπάζει τα μάγουλα και να

    καλύπτει όλο το κεφάλι και πασουμάκια-

    όπως λέγονταν τα επίσημα παπούτσια.

  • ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

    Οι Μικρασιάτες ήταν και πολύ καλοί οικογενειάρχες. Σε όλες τις εκδηλώσεις

    της ζωής τηρούσαν όλους τους τύπους και τους κανόνες τις εκκλησίας, αλλά

    και τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα που αφορούσαν το γάμο, τη γέννηση,

    τη βάπτιση και τη θανή. Ο γάμος ήταν ιερό καθήκον. Με το