NIKΟΛΑΟΣ ΚΟΓΙΑΣ - CORE

of 248 /248
NIKΟΛΑΟΣ ΚΟΓΙΑΣ ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΒΕΡΟΙΑ 2016

Embed Size (px)

Transcript of NIKΟΛΑΟΣ ΚΟΓΙΑΣ - CORE

ΒΕΡΟΙΑ 2016
ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ
Μα και το οδοιπορικ ενς πολιτικο κρατουμνου πριν τη σλληψη, μετ τη σλληψη, μετ την χωρς δκη καταδκη, στη διρκεια της φυλακ και μετ την αποφυλκιση, θεωρ τι ρθε ο καιρς χι να αγγξουμε το παρελθν αλλ να το αναστοχαστομε οι επιζσαντες και οι Νετεροι το τοπικ, Εθνικ, μα και το παγκσμιο οδοιπορικ της κοινωνας των Ανθρπων.
Αγαπητ Αναγνστη Τα γρμματα τα μαθα στη φυλακ Οσοι δεν ξραμε γρμματα, αφο δεν εχαμε μολβι, χαρτ και βιβλα, τα μαθα δια
ζσης απ τους αξιλογους Δασκλους, καθηγητς, Επιστμονες, λγιους και Ποιητς που εχαμε στη Φυλακ. Και κτι ακμα: γι αυτ «και η συνεδησ μας παραμνει αλνθαστος κριτς ταν δεν την χουμε δολοφονσει» Και ταν εναι ρθια: Αντχει στη βσανο της ζως και της αλθειας, μα και στο χρνο. Γι’ αυτ και στα γραφτ δεν θα εναι με σειρ και τξη και γρφτηκαν κατ καιρος. Θα υπρξουν επαναλψεις και επικαλψεις και ειδικ ασφειες ως προς τα σημεα στξεις που εναι βασικ στοιχεα του γραπτο λγου Τα γραπτ μου λγω αυτς της λλειψη θα χουν να απ τα πιο μεγλα μειονεκτματα.
ταν δεν χεις καλ-καλ το δημοτικ κηρσσετε η Αγγλ Βασιλ-Ματαξικ δικτατορα και σε συνχεια ο Ιταλ-Ελληνικς πλεμος και ακολουθε η κατοχ της χρας και για την απελευθρωση της συμμετσχεις στην Εθνικ Αντσταση και μετ την Απελευθρωση της χρας για αυτ σου την αποκοτι εσαι υπ διωγμν και μετ σε συλαμβνουν και με συνοπτικς διαδικασες χωρς αποδεξεις μα οτε καν και ενδεξεις ταν αποφυλακζεσαι στερα απ 16 και πλον χρνια.
Και στη ζω υπρχουν μερικ πργματα που μπορε α βλουν σε πειρασμ και σκψη ναν νθρωπο. Εναι μως μερικ πργματα και κυρως αυτ που χουν σχση την ιστορα που σε αναστατνουν. Και ταν μλιστα συμβανει τα λεγμενα να μην ανταποκρνονται στην πραγματικτητα, ττε πινεις το μολβι και γρφεις και ας μην χουν τα σημεα στξης και τη σαφνεια του ορθο γραπτο λγω.
Γρφεις χι ββαια, για να ανακαλσεις στην τξη αυτν που κατ τη γνμη του δεν επε τα πργματα πως εσ τα θελες ζησες και πστευες, αλλ να πεις και εσ τη δικ σου γνμη. Και αυτ γιατ ο,τι αφνουν οι Προγνοι πει απ το παιδ σ’ αγγνι. Γι’ αυτ και πρπει να προσχουμε τι λμε και γρφουμε.
Σας ευχαριστ για την κατανηση και ανοχ σας . Μερικς φορς η συγκινησιακ φρτιση δεν σε αφνει να σκεφτες καθαρ. Να σταθες απναντι στα γεγοντα με την απσταση που πρπει για να μην επιτρψεις στα συναισθματα να διαμορφσουν την κρση σου. χι πως χρειζεται να σκφτεσαι πντα «ψυχρ και υπολογισμνα», και εν θερμ στση απναντι στα γεγοντα χει τη γοητεα της επηρεζοντας την ορθολογικ προσγγιση των πραγμτων.
Γι’ αυτ και τα ποια γραφτ μου δεν εναι σε σειρ και τξη. Και ειδικ στα σημεα στξης που δεν ταν νοητ- κατανοητ χωρς την αποτπωση σε χαρτ πνακα και τα ποια ορθογραφικ λθη. ζητ εκ των προτρων συγνμη, για τις ποιες ελλεψεις, παραλεψεις και επικαλψεις και επαναλψεις θα υπρξουν.
Η χρα μας πριν λξει ο Ιταλ-Ελληνικς πλεμος κατακτθηκε απ τρις κατακτητς: Του Γερμανος, τους Ιταλος και τους Βουλγρους. Στη διρκεια της κατοχς προστθηκε και η λλην-ελληνικ κατοχ .
Υπθηκαν και γρφτηκαν πολλ γρο απ αυτ το θμα ποιος πολμησε ποιον; Και ποιος συνεργστηκε με ποιν; Η ννοια της λευτερις εναι ενιαα. Και μνο νας λας , που αγωνζεται να βγλει απ πνω του, τον ξνο κατακτητ, μνο αυτς
[2]
μπορε να κατακτσει και την εσωτερικ του λευτερι. Αλλις πρκειται να αλλξει μνο Αφντη. Συνεπς απαρατητη εναι ταν κατακτιται η χρα η οργνωση εναι η πρτη και απαρατητη προπθεση για τον Παλακ αγνα. Μνο με μια ττοια οργνωση μπορε να επιτευφτε ο γενικς φρονηματισμς του λαο, το κτπημα της μοιρολατρας της αδιαφορας, του ατομικισμο και της κθε μορφς συνεργασας και προδοσας ακμα. Και κυρως να μην αποτελε η λθη μια αρρστια των σγχρονων κοινωνιν και επιλεκτικτητα σε αυτ που θυμμαστε και κρατμε σαν σημεο αναφορς. Ισως τσι αυτς ο κσμος γνει λγο πιο ανακουφιστικς πρτα και καλτερος τσι για λους μας…
Ολοι παραδχονται οτι στον νθρωπο υπρχει η δυναττητα να εναι ο δημιουργς και οχι το δημιοργημα της ιστορας του. Για να εναι ο Ανθρωπος ο δημιουργς και οχι το δημιοργημ της ιστορας του, σε ολκληρο τον κσμο οι απλο Ανθρωποι αγωνζονται για το Δκαιο, τη Λευτερι και την Ειρνη. Ο ελληνικς λας γεμτος δξα, τσο με τις Νκες στον αλβανικ πλεμο κατ του φασισμο, αλλα τσο και στην κατοχ για τη συντριβ του ξονα βρσκεται στην πρωτοπορα αυτο του αγνα. Και τα Νιτα της Ελλδας οργανωμνα στην ΕΠΟΝ οχι μνο θλησαν, αλλ και μπρεσαν μσα στην μαρη σκλαβι, σαν αντβαρο στα δειν της κατοχς, πολεμντας με το μολβι, το χαρτ, χουν και το ντουφκι, να δσει να χαρομενο και σγχρονο πολιτιστικ τνο στη ζω της Νεολαας, εν παρλληλα προετοιμζονταν για την μεταπολεμικ μορφωτικ προσπθεια και ανπτυξη της καταστραμνης απ τον πλεμο και την κατοχ Ελλδα.
Αν κρνω απ τον εαυτ μου το πς επζησα κατ τη διρκεια των ανακρσεων μετ τη λξη τους εναι θαμα και επειδ δεν πιστεω στα θαματα σημανει τι πργματι ο νθρωπος, ο κθε νθρωπος εναι ο δημιουργς της ιστορας του.
Οι μετ κατοχικς γενις πολ λγα πργματα ξρουν απ την εποποια εκενης της Αντστασης κατ του φασισμο. Η γενι που βγκε μσα απ τις στχτες και τα ερεπια του πολμου και διαδχθηκε τη ματωμνη Γενι της Εθνικς Αντστασης, οφελει και πρπει να ξρει. Αν η γενι αυτ εχε πρει τη θση που της ξιζε, μετ το τλος του πολμου, δεν θα παρουσιαζταν το φαινμενο της απθεια και της ρνησης, που καταδκασε αρκετ μεγλα στρματα της Νεολαας σε αδρνεια στην περοδο του τεχνικο λεγμενου «ψυχρο πολμου».Και για να μην υπρξει καμι αυταπτη, το πτωτικ αυτ πνεμα της αδιαφορας και της απθειας, δεν ηταν συνπεια κποιας «παρλειψης» κποιου «λθους».
Ακολοθησε τη γενικ σψη του συστματος που αδυνατοσε να αποδεχθε τα ιδανικ της Αντστασης και να προσφρει να ιδανικ στη Νεολαα. Το δεξι κατεστημνο δεν θλησε τα ιδανικ της Αντστασης και την προσφορ του λαο στον αλβανικ πλεμε να αποτελσει πρτυπο διαπαιδαγγησης των μετ απελευθερωτικν γενιν Αντ γι’ αυτ καλλιεργθηκε σκπιμα απ τους ψυχροπολεμικος κκλους, για μην αναζητηθον ιδανικ ξω απ το σστημα και ενντια στο σστημα.
Ομως παρ’ λες τις προσπθειες πονηρς απονρευτες, που γιναν, το πνεμα της ττας δεν μπρεσε να ριζσει. Πεποθηση του λαο ηταν, οτι δεν νικθηκε απ το φυσικ του αντπαλο, αλλ απ τρτους, απ ξνους, που ρθαν σαν σμμαχοι και του επβαλαν τη να εξρτηση. Η Αντσταση οχι μνο δεν αξιοποιθηκε πως πρεπε σαν εθνικ κεφλαιο, αλλ μετ την εξντωση των πρωτεργατν, αποσιωπθηκε, διχθηκε και εξοντθηκε σαν ιδα και εθνικ πρξη και σε συνχεια αλλοιθηκε- διαστρευλθηκε και παραποιθηκε το περιεχμεν της. Και σοι απ τη γενι της Αντστασης, ταν μλη της ΕΠΟΝ γνρισαν την τχη των αγωνιστν της Εθνικς Αντστασης και η Νικηφρα πορεα της ανακπηκε βαια απ τις ξνες επεμβσεις.
[3]
Η δωσλογη Δεξι, το Παλτι, η ολιγαρχα του πλοτου και οι ξνοι με τους κθε φορ εκπροσπους τους και τα στρατευμνα Λαμνια, δεν συγχρησε ποτ το λα- ττε και τρα ακμα-και ειδικ τους πρωταγωνιστς της Αντστασης κομμουνιστς και λους τους προοδευτικος δημοκρτες, που αυτο δχως τη δικ της συγκατθεση θλησαν, τλμησαν και μπρεσαν μνοι και αβοθητοι, χωρς μηχανισμος και ανεφοδιασμος, χωρς αποθκες πλων και πυρομαχικν, χωρς επιμελητεες κλπ, να κνουν πανελλαδικ δκτυο πολιτικν οργανσων, να συγκροτσουν νοπλο στρατ και να πολεμσουν κατ μτωπο τους τρεις κατακτητς και τους συνεργτες με πλα που υποχρεωτικ πρεπε να τα προυν απο τους διους τους κατακτητς.
Να πολεμσουν τους κατακτητς που αυτο συνεργζονταν αρμονικ σε λα τα εππεδα:Πολιτικ, οικονομικ και νοπλα και λα αυτ σε εθελοντικ βση. Και το πιο σχημο να κνουν ,τι μπορον να διξουν τους κατακτητς, να βοηθσουν αποτελεσματικ το συμμαχικ αντιφασιστικ αγνα με (65000 νοπλο Εθνικ- Απελευθερωτικ Στρατ εχε μνο ο μνιμος ΕΛΑΣ) και τον αντστοιχο Εφεδρικ και τον ΕΛΑΝ και το χειρτερο να οραματζονται δημοκρατικς διαδικασες σε ,τι αφορ τη διακυβρνηση της χρας μετ τον πλεμο. Ε! Οχι ποια και δημοκρατικς διαδικασες για τη διακυβρνηση. Αυτ εναι απ τα ανεκδιγητα και εναι απ αυτ τα «εγκλματα»που δεν μπορε να τα συγχωρσουν στο λα. Επειτα δεν ηταν μνο η εδ «Ελω Θεο και Μοναρχας ηγεσα» σπιλη και αμλυντη, που καταδκαζε σαν γκλημα «εσχτης προδοσας»την με δημοκρατικς διαδικασες μεταπολεμικ διακυβρνηση της χρας.
Πρτος που καταδκασε αυτν τη σκψη ταν το μεγλο αφεντικ της Ελλδας: Ο Σρ Ουστον Τσρτσιλ, που με βση τα προπολεμικ «δικαιματα» επικυριαρχας που εχε πολ πριν ακμα φτσουμε στο πς και στο γιατ πρεπε η διακυβρνηση της χρας να γνει με δημοκρατικς διαδικασες, αυτς σε ανποπτο χρνο οταν οι Ελληνες πολεμοσαν τα λεφοσια των Ονων και η Ελλδα σωριζονταν σε ερεπια εχε εκπονσει μαζ με τους Αμερικνους που θα τους διαδχονταν το σχδιο«ΜΑΝΑ».
Ενα σχδιο που πρβλεπε κατληψη της Ελλδας απ τα αγγλικ στρατεματα και την υποταγ εκ νου της χρας υπ την Αγγλικ επικυριαρχα. Και για να εναι διασφαλισμνη η κατληψη της χρας απ τα αγγλικ στρατεματα εκτς απ το σχδιο «ΜΑΝΑ»υπγραψε στη Λισαβνα την πιο κατπτυστη και επασχυντη συμφωνα με τον Χτλερ, που εγγυταν την«ανενχλητη-αμαχητ υποχρηση των γερμανικν στρατευμτων απ την Ελλδα, με αντλλαγμα οι Γερμανο να παραδσουν σε αυτος και οχι στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ την Αθνα και τη Θεσσαλονκη».
Το 1945, μλις εχαμε βγει απ μια πολεμικ θελλα και μια τετρχρονη κατοχ, που ξεθεμελεωσε τον τπο και φησε πσω της ερεπια και τφους που ο λογοτχνης και ποιητς Λουντμης εχε πει: Τσοι τφοι και λλοι τφοι: Εμς μονχα μνο με τους Νεκρος μπορον να μετρον». Οι καλοπληρωμνοι κοντυλοφροι μως προκειμνου να δημιουργσουν το απαρατητο κλμα για την υλοποηση του κοινο στχου των ξνων και της δωσλογης Δεξις σκπιμα συσκτισαν μια αξιοθαμαστη ιστορικ περοδο της Ελλδας. Για να πετχουν το σκοπ δεν δστασαν αυτ το τιτνιο και ασλληπτο στον ανθρπινο Νου ργο του λαο μας να το παραποισουν και να το καπηλευθον. Δεν θλησαν να δουν αυτν την ανταση του λαο μας και την μετατροπ των απλν Ανθρπων σε υπρμαχους των ιδανικν της Ελευθερας και της Δημοκρατας.
Εν η Αντσταση πρβαλε ως ψιστο στοιχεο τον πατριωτισμ, την αγωνιστικ διθεση, την ηρωκ αυταπρνηση, το θρρος και το μεγαλεο του λαο, αυτο απ το Επος της Εθνικς μας Αντσταση, δεν μπρεσαν να δουν-αν οχι να εκτιμσουν-
[4]
παρ το οτι η Αντσταση «δεν μας κληροδτησε τποτε λλο απ εμφλια μση και πθη, διχασμος και φανατισμος».Και το πιο τραγικ δεν μπρεσαν να δουν, δεν θλησαν και σκπιμα ακμα οτι η αμφισβτηση ενς ολκληρου λαο σε συνδυασμ με την διαστρελωση και την παραποηση γεγοντων που ζησε- δημιοργησε ο διος ο λας και η μετατροπ του σπρου σε μαρο σε συνδυασμ πντα με την απροκλυπτη βα και λευκ τρομοκρατα θα κλυπτε τη σκοπιμτητα και τους σκοπος που αυτ θα εξυπηρετοσε.
«Ηγεσα διαφωτιστς και διαμορφωτς συνεδησης», ντπιοι και ξνοι της μεταπολεμικς «τξης πραγμτων»ηταν τσο ανεθυνοι, τσο πορωμνοι, ασυνεδητοι, ασδοτοι και σχετοι με τη ζω του λαο μας, που δεν δστασαν να τον ταπειννουν ασστολα. Βασικς και κυραρχος σκοπς τους ταν οχι μνο να ταπεινσουν το λα αμφισβητντας την προσφορ του ταν τη χρα την εγκατλειψαν η «ηγεσα»και οι «διαμορφωτς» κινδνευε να γνει παρρτημα του Γ! Ρχ, αλλ και να υποχρεσουν το λα( στω του αγωνιστς) να Δει-Δουν οχι μνο το ργο αλλα, και τη ζω του να γνεται συντρμια.
ταν τσο σκληρ, απνθρωπα και εξευτελιστικ τα μτρα τσι στε αν μη γνητω συμβε στο μλλον κτι παρμοιο να μην ξαν τολμσει να αποφασσει να σκεφτε και να δρσει πως ταν συγκρτησε το ΕΑΜ χωρς την συγκατθεσ τους.
Ηγττης της Επανστασης του 21 ταν η νεογνητη Αστικ Τξη και της Αντστασης για τους γνωστος λγους το Εθνικ Απελευθερωτικ Μτωπο (ΕΑΜ):α) Η αδυναμα της αστικς τξης που και στη διρκεια του μεσοπολμου ακμα δεν μπρεσε να αποκτσει δικ της ανεξρτητο ταξικ ιδεολογικ-πολιτικ περιεχμενο. β) αποτλεσμ αποδοχ της δικτατορας του Μεταξ και απ τις φιλελεθερες δυνμεις. γ) η εγκατλειψη της χρας απ ολκληρη την πολιτικ, μα στρατιωτικ ηγεσα, δ) Η μη ανληψη πρωτοβουλας να οργανσει Εθνικ Αντσταση μετ την κατληψη της χρας απ τους τρις κατακτητς, δωσε τη δυναττητα στο κομμουνιστικ κμμα να πρει αυτ την πρωτοβουλα και να μπει επικεφαλς της Αντστασης. Να ιδρσει το Εθνικ Απελευθερωτικ Μτωπο (ΕΑΜ) και σε συνχεια να κλεσε λα τα κμματα και το λα σε παν στρατι για την απελευθρωση της σκλαβωμνης δη Πατρδας. ε) ταν η Αντσταση ρχισε να ενοχλε τους κατακτητς και κθε μρα που περνοσε λο και ντονα. Αυτο που εγκατληψαν χρα και λα ρμαιο στα χρια των Ονων, χι μνο πρθυμα συνεργστηκαν ανοικτ και σε λα τα εππεδα: Πολιτικ, οικονομικ και νοπλο με τους κατακτητς, αλλ και οργνωσαν τους διφορους εθνοσμος και τα τγματα ασφαλεας προκειμνου να πολεμσουν απ κοινο στο πλευρ των κατακτητν με πλα που πραν απ τους διους τους κατακτητς
Ετσι, αυτ η ανοικτ διακρατικ και νοπλη συνεργασα με τους κατακτητς κα με η δημιουργα ενπλων σωμτων απ την δια την ρχουσα τξη, για να πολεμσει την Αντσταση, αυτ που μχρι εκενη τη στιγμ θεωρονταν απ το λα εγκατλειψη, μετ την ανοικτ πλον συνεργασα και συγκρτηση ενπλων τμημτων, θεωρθηκε προδοσα. Και χι μνο Προδοσα, αλλ Εθνικ προδοσα. Γιατ αν η εγκατλειψη του λαο και της χρας και η ανοικτ, πολιτικ, οικονομικ και νοπλη συνεργασα με τους υπρχοντες κατακτητς και τους μλλοντες να γνουν (Αγγλ-Αμερικνοι), δεν θεωρεται ΠΡΟΔΟΣΙΑ ττε η λξη προδοσα χει χσει το ποιο ΝΟΗΜΑ της.
Μια φευγαλα ματι στην πορεα των γεγοντων που, εχαν σαν επακλουθο, πεθει και τον ποιο κακπιστο οτι η ττοια αμφισβτηση παραποηση και οι εξοντωτικο διωγμο των αγωνιστν της Εθνικς Αντστασης ναν και μνο σκοπ ειχαν την υλοποηση του κοινο στχου των ξνων και της δωσλογης Δεξις,
[5]
αδιαφορντας αν δπλα στα ερεπια και τους τφους που φησε η κατοχ θα σρευε και λλα ερεπια και καινοριους τφους.
Και μνο μια μικρ ελχιστη αναδρομ στα γεγοντα θα πεσει και τον ποιο δσπιστο οτι η αλλεωση και η παραποηση αυτς της ιστορικς περιδου για την Ελλδα και κυρως οι διωγμο-εξντωσης δια της προγραφες των αγωνιστν δεν ταν«ΣΤΙΓΜΑΙΑ» τα γεγοντα. πως ταν των Ναζ φασιστν στη Νυρεμβργης και της στρατιωτικς Δικτατορας του Απρλη του 1967. Ηταν μακρπνοα-δεν ξυπν και οτε επικαλομαι φαντσματα-και η ιστορικ αλθεια που αναβλζει απ τα γεγοντα που σηματοδτησε μια πορεα τριντα χρνων απνθρωπων διωγμν και σαρντα αμφισβτησης μις εθελοντικς και ανιδιοτελος εθνικ-πατριωτικς προσφορς.
Μχρι το 1974, οι διξεις των Αντιστασιακν ηταν συστατικ στοιχεο λειτουργας του πολιτεματος. Η συμμετοχ στην Αντσταση και οι μετπειτα αγνες της Αριστερς, ηταν αγνες για τη δημοκρατα και την ειρνη. Και η επφαση ακμα της δημοκρατα χωρς πολιτικ λγω δεν υπρχει. Ο λγος μως οχι μνο απαγορεονταν, αλλ στην καλτερη περπτωση οδηγοσε στη σλληψη, τα βασανιστρια, την εξορα και τη φυλακ και στη χειρτερη στο εκτελεστικ απσπασμα.
Παρ λα αυτ η Αριστερ υπρχε, υπρχει και θα υπρχει γιατ οι ιδες, οι αξες και τα προτγματα που εναι συμφυς με την παρξ της γι’ αυτ και αρχς εκτενονται πολ πρα πολ πρα απ το στεν οικονομικ πεδο, οτε αλλοινονται, οτε συμμετχουν σε διαπραγματεσεις που στχο χουν το συμβιβασμ και την αλλοωση των αρχν και τα πιστεω της.
Η Ποιτρια Θεοδρα Βδρου, με να της ποημα αφιερωμνο «Στους αγωνιστς της Εθνικς Αντστασης» δνει ανγλυφη την μορα αυτν που πολμησαν για τη δλια την Πατρδα και το κστος που πλρωσαν γι’ αυτν τους την αποκοτι: Να προυν την πρωτοβουλα να οργανσουν Λακ Εθελοντικ Εθνικ Αντσταση χωρς την συγκατθεση και τον λεγχο της πλουτοκρατικς ολιγαρχας και τα συναφ κντρα της προπολεμικς εξουσας.
ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.
Λει λοιπν η Ποιτρια: «Πολμησαν τους εχθρος. Κι μως πολεμθηκαν απ τους φλους, Αγωνστηκαν για να φωτσουν το ρεβος Κι μως κλεστηκαν σ’ ανλιαγα κελι. Ζτησαν λγο νερ μνο. Κι μως τους πτισαν με χολ και ξδι. Εδωσαν ,τι εχαν, τα πντα. Ζτησαν μνο λγη ανθρωπι. Κι’ μως συνντησαν την απανθρωπι, την αγνωμοσνη, τον ανελητο κατατρεσμ. Αγωνστηκαν για τα κοιν και μεγλα ιδανικ. Κι μως διχθηκαν απ την κοιν πατρδα. Πραν τους δρμους για μρη μακριν, παγερ. Κι μως εχαν τση ζστη στην καρδι. Δεν σκυψαν το κεφλι, πση περηφνια, πσο μεγαλεο! Αλλ και πσο παρπονο!
Ειναι φανεται στη μορα αυτο του τπου και των Ανθρπων του, κθε Γενι να πληρνει για λογαριασμ λλων να μεγλο κστος σε θυσες και αμα. Κθε Γενι να πρωτοστατε στω να χει ζσει να σημαντικ Εθνικ ιστορικ γεγονς, που να σημαδεει και να σηματοδοτε μια επτειο πως αυτ του 21, του 1897, του 1912. του 1940, της Εθνικς Αντστασης 1941-44, στην κατοχ στον εμφλιο στη Γυορα και τις Μεσαιωνικς φυλακς και τα ξερονσια, την για Τρτη φορ για πολλος στη Γυορα μετ την επιβολ της δικτατορας των Συνταγματαρχν την 21 Απριλου το 1967 Πολυτεχνεο κλπ. Και μια που ο λγος για τη Γυορα.
Διαβζοντας τον Κορα θυμθηκα λγω της πληθρας των συλλψεων αφο οι υπρχουσες μεσαιωνικς φυλακς. Φυλακς που με τα πιο τραγικ λγια
[6]
περιγρφουν ο Μακριγιννης, ο Κορας και πολλο λλοι, δεν χωροσαν οι δη υπρχουσες μεττρεψαν και τη Γυορα σε μια εκτεταμνη πνινη φυλακ. Μια φυλακ που σε σχση με τις υγρς και σκοτεινς μεσαιωνικς οι της Γυορας, εχαν πλετο μεν Φως και εκτεταμνο ορζοντα στη θλασσα και το νυδρο βουν: Ελλειπαν μως λα τα αλλα σα προ υποθτουν αν οχι ζω αλλα, και αυτν ακμα την επιβωση. Και πρτα απ λα την λλειψη γλυκο ΝΕΡΟΥ γεγονς που κατστρεψε τα νεφρ πολλν αγωνιστν
Η μορα αυτο του τπου δεν ταν οτε τυχαα οτε συμπτωματικ. Εχει ιστορικς καταβολς με βασικτερη αιτα ταν που μετ την δολοφονα του Καποδστρια, δεν κατρθωσε σε λο το διβα του 20ου, να αναδεξει ηγτες- πατριτες ευρεας εμβλειας. Πριν απ την μετονομασα του Σοσιαλιστικο κμματος σε κομμουν&