ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΑ...

Click here to load reader

  • date post

    04-Feb-2020
  • Category

    Documents

  • view

    1
  • download

    0

Embed Size (px)

Transcript of ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΑ...

  • 1

    Σχολείο: 50 ο ΓΕΛ Αθηνών

    Σχολικό Έτος: 2012 – 2013

    Τετράμηνο: A΄-Β΄

    Ερευνητική Εργασία

    ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤ Α

     Πόσο εύκολη είναι η εύρεση εργασίας μετά την αποφυλάκιση;

     Γνωρίζετε καλά τα σωφρονιστικά Ιδρύματα;

     Ποινικό μητρώο. Γνωρίζετε την προσβασιμότητα του;

    Μάρθα, Δημήτρης, Ηλιάνα, Κωνσταντίνος, Αλέξανδρος, Κλεοπάτρα, Μαρία, Λαμπρινή, Δημήτρης,

    Φαίδρα, Βασιλική, Κωνσταντίνα, Μαρία, Νίνα, Χρήστος, Ιωάννα, Χριστίνα, Νουρ, Χαρά

    Επιβλέπων Καθηγητής: Φωτούλα Μανώλη

  • 2

    Ε Λ Π Ι Δ Α Γ Ι Α Τ Ο Μ Ε Λ Λ Ο Ν

    Αδιαμφισβήτητα η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας δρόμου που απαιτεί τη συνεχή και ακούραστη

    προσπάθειά σου για τη νίκη. Αυτά για τους ανθρώπους που ζουν στην κοινωνία και έχουν

    κάποιο σύμμαχο στη ζωή. Τι ισχύει όμως για τους ανθρώπους που εκτός από των αγώνα τον κοινό και τον

    βατό έχουν να αντιμετωπίσουν τα κάγκελα της φυλακής και το ρατσισμό των ανθρώπων έξω από αυτά; Εκεί η

    ζωή είναι ακόμα πιο σκληρή. Βγαίνουν από τη φυλακή ελπίζοντας να φτιάξουν τη ζωή τους και να

    εγκλιματισθούν στην καθημερινότητα, βρίσκοντας ρούχα, φαΐ και μια δουλειά που θα τους τα παρέχει. Και σε

    αυτόν τον κόσμο ελπίζουμε. Ας ξεχάσουμε το χθες και το παρελθόν όλων αυτών των ταλαιπωρημένων

    ανθρώπων και ας επικεντρωθούμε στο τώρα, γιατί μετά την αποφυλάκισή τους μας χρειάζονται περισσότερο

    από ποτέ. Πρέπει να θυμόμαστε ότι είμαστε και είναι άνθρωποι

    Γ Ν Ω Μ Ι Κ Α

    «Ο άνθρωπος δεν είναι απ' τη φύση του άγριος ή αντικοινωνικός, αλλά γίνεται τέτοιος, παρά φύση,

    χρησιμοποιώντας την κακία. Και σ' αυτή όμως την περίπτωση μπορεί να γίνει καλύτερος, αν αλλάξει

    περιβάλλον και ζωή, όπως τα άγρια θηρία που είναι απ' τη φύση τους άγρια, χάνουν την αγριότητά τους αν με

    κατάλληλο τρόπο τα εξημερώσουμε.»

    Πλούταρχος

    «Ο άνθρωπος, όταν τελειοποιείται, είναι το καλύτερο των ζώων. Όταν, όμως, αποχωρίζεται από το νόμο και

    τη δικαιοσύνη, είναι το χειρότερο όλων.»

    Αριστοτέλης

    «Σ' όλους τους ανθρώπους το λάθος είναι συνηθισμένο πράγμα. Όποιος κάνει λάθος δεν είναι ούτε

    αξιοκατάκριτος ούτε ασυγχώρητος, αν ύστερα απ' το λάθος του δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια, αλλά

    προσπαθεί να το διορθώσει, όσο είναι δυνατό.»

    Σοφοκλής

  • 3

    ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 :ΣΚΟΠΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΣΜΟΥ

    Οι φυλακές έχουν ως επίσημο σκοπό τους τον σωφρονισμό των κρατουμένων με τους κοινωνικούς κανόνες

    και τους ισχύοντες νόμους, ώστε, μετά το πέρας της ποινής τους, να μπορέσουν να επιστρέψουν και πάλι στον

    κοινωνικό ιστό ως υγιή μέλη τους. Βεβαίως το τι συνιστούν οι “κοινωνικοί κανόνες” και κατά πόσο

    επιβάλλεται η συμμόρφωσή μας προς αυτούς παραμένει ένα ανοιχτό θέμα συζήτησης. Πως μπορεί η

    ψυχολογία να βοηθήσει στον καλύτερο σωφρονισμό των κρατουμένων και επομένως στην ευημερία της

    κοινωνίας που θα τους δεχτεί και πάλι στους κόλπους της ; Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι επίκαιρα μόνο στην

    Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.

    Εφόσον όμως η βίαιη συμπεριφορά μπορεί να διδαχθεί, το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με την κοινωνικά

    αποδεκτή. Γιατί όμως δεν βλέπουμε να συμβαίνει κάτι τέτοιο στις φυλακές; Πρώτος και κυριότερος λόγος είναι

    φυσικά η έλλειψη τέτοιου είδους προτύπων εντός του ιδρύματος. Ελάχιστοι είναι οι κρατούμενοι που έχουν

    πρόσβαση σε ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης και αποκατάστασης στο οποίο να είναι

    σε θέση να δεχτούν εκείνα τα ερεθίσματα που μπορεί να λειτουργήσουν ως οδηγοί συμπεριφοράς. Ένας

    δεύτερος λόγος όμως έχει να κάνει και με τα μέσα σωφρονισμού που χρησιμοποιούνται στις φυλακές. Στο

    σύνολό τους τα συστήματα και οι κανόνες των φυλακών είναι δομημένοι με τέτοιον τρόπο ώστε η χρήση

    ποινών έναντι μιας ανεπιθύμητης συμπεριφοράς είναι πιο συχνή από τη χρήση αμοιβών έναντι μιας

    επιθυμητής. Αυτοί οι δύο βασικοί μηχανισμοί μάθησης συμπεριφοράς -η χρήση ποινών και αμοιβών- έχουν

    ένα κοινό στοιχείο: για να είναι πετυχημένοι πρέπει να χρησιμοποιούνται συστηματικά, άμεσα και σε

    κλιμακωτό βαθμό. Με άλλα λόγια η αμοιβή ή η ποινή πρέπει να είναι συνεχείς και ανάλογες της συμπεριφοράς

    (δηλαδή ούτε υπερβολικά αυστηρή τιμωρία για ένα ασήμαντο παράπτωμα, αλλά ούτε και μια μεγάλη αμοιβή

    για μια μικρή, καλή πράξη) και να κάνουν την εμφάνισή τους αμέσως μετά την πράξη του κρατούμενου για την

    οποία αμείβεται ή τιμωρείται, διαφορετικά χάνεται το χρονικό πλαίσιο στο οποίο μπορεί να λάβει θέση η

    μάθηση συμπεριφοράς.

    Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα στις φυλακές συνήθως διαφέρει πολύ από το ιδανικό. Οι κρατούμενοι

    δέχονται σχεδόν αποκλειστικά και μόνο τιμωρίες και οι περισσότεροι μάλιστα πιο αυστηρές από όσο τους

    αρμόζει, μιας και η λογική του σωφρονιστικού συστήματος αγγίζει την λογική του “όλου η τίποτα”, σύμφωνα

    με την οποία υπάρχει μια είδους τιμωρία η οποία είτε εφαρμόζεται καθολικά και ανεξάρτητα της σοβαρότητας

    και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του παραπτώματος, είτε όχι.

    ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 : ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

    Το μεγαλύτερο ποσοστό εφήβων στις μέρες μας κυριαρχούνται από άγνοια σχετικά με το θέμα του

    σωφρονισμού, των σωφρονιστικών ιδρυμάτων αλλά και της επανένταξης αυτών των ανθρώπων στην κοινωνία.

    Έτσι και εμείς έχοντας αυτή την παρότρυνση αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με το συγκεκριμένο θέμα. Τόσο η

    ατομική έρευνα μέσω διαδικτύου και εγκυκλοπαιδειών όσο και η ομαδική στους δρόμους και στα

    καταστ