Άριθ. 400 ΕΣΤΙΑ - UCY

Click here to load reader

  • date post

    23-Oct-2021
  • Category

    Documents

  • view

    0
  • download

    0

Embed Size (px)

Transcript of Άριθ. 400 ΕΣΤΙΑ - UCY

ρ ιθ . 4 0 0 — Λεπτ εκοσι πντε B T O S τ'.
ΕΣΤΙΑ Ε Κ Δ Ι Δ Ο Τ Α Ι Κ Α Τ Α Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η Ν
Χν>*|φβμ Ιτ τ ,σ ιβ : ' * » * Ρ .λ λ « ι · ? 1 2 . 1» t îJ Λ λ λ β δ α π ζ φ ρ. 2 0 — 41 ·υ * φ β μ * 1 íp jr e v t e i π M ® t 0 U 1 9 9 5
1 α ν ο υ κ ο . Ι ν σ . »του ς **\ »Τνι Ι τ β ι · » .— Γ β β φ ιον Δι»υβ π τ ^ ς λ ω φ . Π α »«*ιβ τη μ ιο 8 0 .
Π ΕΤ ΡΟ Σ ΒΕΛΩΝΙΟΣ
ΙΙρ τνος χρνου ν τ γαλλικ πλει Μνς, πρωτευουση του νομο Σρθης, συνεστθη επ ι­ τροπ πρς γερσιν δΓ ρνου νδριντος ν αυτ ες Πτρον Βελνιον, διασημον φυσιοδφην τν αρχν τς 1 6 « κατονταετηρδος, κα 'να τν πριτων Ευρωπαων περιηγητν τ ς 'Ε λ λ ­ δος, Αγυπτου, Παλαιστνης, κα Μικρς 'Ασας.
βος το νδρς τοτου ς περιηγητο κα ς συγγραφως περιηγητικο συγγρμματος συν­ δεται πρς τν λ λ α δ α - διτι συγγραφ τν περιηγσεν του ενε μοναδικ πηγ ειδ­ σεων περ τ ς κοινωνικς κα τς πολιτικς κ α - ταστσεως πολλν πειρωτικν κα νησιωτικν 'Ελληνικν χωρν, κα τ τν 1 9 Τιν εκατονταε­ τηρδα· δι π τ ευκαιρα τ ς γρσεως νδρι- ντος ες ατν πρπον ενε ν διαλβωμ.εν ε’ν τ « Ε σ τ α » βραχα τιν περ το βου το νδρς.
Βελνιος γεννθη ν τ χωρω Σουλτιρ το νομο Σρθης τω 1 5 1 7 . π τν προστα­ σαν το επισκπου το Μνς σποδασε τν ια­ τρικν ν ΓΙαρισοις, νθα νηγορεθη διδκτωρ. Μ ετ τα τα διτρεξε τν Γερμαναν μ ετ το δισημου τ τ ε , κα φμην μεγλην χοντος βοτανικο Βαλριου Κρδου, παρ’ κουσε κα μαθματα βοτανικς ε'ν Βυρτεμβργη.
πανελθν ες Παρισους τυχεν τρας συν­ δρομς τν καρδιναλων το Τουρνν, Λορρανης κχ Κλερρ-ν πρς ξακολοθησιν τν επιστημο­ νικν ερευνν του- ιδα δ δ τελευταος χορ- γησεν ατ πσαν χρηματικν συνδρομν πρς επκτασιν τν γνσεων του, κα πρς πιχερη- σιν μεγλου ταςειδου ες τν 'Ανατολν.
ν τ ταξειδω τοτω δ Βελνιος, ακολουθν την επιστημονικν μθοδον τ ν χρνων του, ρ- γον εχεν, ς φανεται κα κ το συγγρμματος του, ν σπουδση τ φυτ το Θεοφρστου και Διοσκορδου, κα τ ζψα το ριστοτλους ες * τ ς τ ς πατρδας των, πλν τοτου δ ν μελετση τ ιατρικ φυτ κα βτανα, κα λ- λας λας χρησμους ες τν ιατρικν κα τν βιομηχαναν, ς τ μπριον κμιζεν ες τν
ΤΟΜΟ— ο'.—1885
Δσιν κ τς Ανατολς, κα τν δποων σαν ! γνωστν τ νομα μνον κα ξια, οχ δ κα 1 δ τπος τς εξαγωγς, κα δ τρπος τ ς κα τα ­
σκευς. Τ ταξεδιον τοτο το Βελωνου θε- ωρθη π τν συγχρνων του ς πιχερησις τολμηρ, κα ς μγα γεγονς· διτι κ α τ’ εκε­ νους τος χρνους ταξεδιον ες τν πω ττην ’Ανατολν, φ’ νς νδρς πιχειρομενον, συνε- πγε πολλος κινδνους κα πολλς περιπετεας. Τοτου δ ’ νεκα αποδημα το Βελωνου μν- θη κα δι στχων π το συγχρνου ποιητο Ρονσρ ( R o n s a r d ) , ς περιβαλοσα ατν
τιμν κα δξαν.
κ τς Γαλλας δ Βελνιος νεχρησε τ 1 5 4 6 , κα πανκαμψε τω 1 5 4 9 . Κ α τ πρ­ τον πεσκφθη τν Κ ρτην, νθα φανεται δι- μεινεν π πολ, διτι πλειτερα περ τα τη ς α­ ναφρει. Περιγρφει δ τα της συντμως τ ς π­ λεις, καταγρφει τ φ υτ , τ ζ α , ν ος τν ιχθν σκρον, ον κα απεικονζει, γνωστν οντα ττε κ το ονματος μνον κα ξ τελος περι­ γραφς, απεικονζει ωσατως τ ς γριας ρφους τ ς νσου, (κοινς αγρμια), περιγρφει θη κα θιμα τν κατοκων, ν ος κα τν πυρρχιον χο­ ρν, εν συγκρσει πρς τ π τν αρχαων δια­ λαμβανμενα. Σηρ.ε«} ς τ ι γνωστον ες τος συγχρνους τι ο λ λ η ν ες δν εχον ποβλει τ ς ρχαας ονομασας τν πραγμτω ν. ν θ α δ ’ ν Κ ρτη κα ν τας λοιπας λληνικας χ - ραις αναφρει φυτ, ζ α , ορυκτ λλα ς λας, παραθτει τ κοινν νομα κα δημδες πρς τ ρχαον ελληνικν φ’ σον το ατφ γνωστν, πρς δ κα τ αντστοιχον γαλλικν. Ο τω δ τ βιβλον του κα τσ τη π ηγ πλοσιας λης δι τος λεξικογρφου;· κα ατς δ δ μτερος Κορας συνεχς μνημονεει το Βελωνου ν τας μ ελταις ατο π γλωσσολογικς λης.
κ Κ ρτης μετβη ες Λμνον, τς δποας ν λγοις περιγρφει τ αρχαα ρεπια, κα εκ­ τενεται πλειτερον ες τ περ τ ς Λημνας μ λ- του, τις το ν χρσει ν τ μπορα ; ερυ­ θρ βαφ. πεσκφθη κατπιν τν Θσσον κα τ γιον "Ορος, οτινος καταγρφει τν χ λ ω ­ ρδα· περιγρφει δ ’ νταθα κα τν κατστασιν τν μοναχν, τ θη ατν, τν*βιομηχαναν,
V
340 Ε Σ Τ Ι Α
κα τον ασκητικν βον, νθα κα περ τη ς εν γ- νει διοικσεως κα καταστσεω ς τς ορθοδξου εκκλησας.
κ Λμνου περιλθε πσαν την μεσημβρινν παραλαν χραν Μακεδονας κα Θρκης π Θεσσαλονκης μχρι Κωνσταντινουπλεως, των ποιων περιγραψε πν ο,τι εδε ξιοπερεργον σχετικ ς προς τν σκοπν του. ν ος τα μ ετα λ ­ λεα τ ς Σιδεροκψας, την κατασκευν τς στυ- πτηρας· ¿σημεωσε δ κα τινα περ των αρχαων Φιλππων, ισως δ κα πρτος δικρινε τ χνη, τ. σωζμενα ν Θ ρκη, τ ς μεγλης ^ωμακς στρατιω τικς δο γ ν α τα ς. Εις τα περ Κων­ σταντινουπλεως κα Προποντδος ν λλοις δια μακρν περιγρφει τν τρπον τς αλιεας τν Ελλνων λιω ν παραθτει δ ’ ενταθα κα σχε-
διογρφημα α τελς του Θρακικο Βοσπρου. Τ ερεπια τς Τρω ος ε’φελκυσαν πσης τν προ­ σοχν του. κ Θρκης πλευσεν εις Λσβον κα Χον, αναφρει δ εις τν περ τοτων λγον τι εδεν κ του πλοου του, παραπλων τα τα ς, τν νσον τν Ψαρρν, τις ητο ττε ρημος κα - τοκων, χρησιμεουσα ς βοσκ νων αγρων.
κ τς Ρδου, νθα παρμεινεν ικανν χρ­ νον, πλευσεν εις Αλεξνδρειαν, ν περιγρφει κα παραθτει σχδιον τ ς πλεως, περ, σον τελς κα στοιχειδες κα ν ποτεθ, μαρτυ­ ρε τ διαφρον, περ ατη εχεν εις τος λαος τ ς Δυτικς Ερπης. Μ ετ τν 'Αλεξνδρειαν δ τ Κρον, α παρχθιοι πλεις του Νελου, α Πυραμδες, τ ρος Σιν, Ερυθρ Θ λασ­ σα, τ Σουζ, Π αλαιστνη, ιδα Ιερουσα­ λ μ , Δαμασκς, τ ρος του Λιβνου, Ια ι- σρεια, "Ολυμπος τ ς Μικρς σας, Ποοσ- σα κα λλαι πλεις κα χραι πρξαν τποι τ ς περιοδεας το Βελωνου, πρτου ατο ποι­ κλα περ τη ς χλωοδος,τν ζων, τν θν κα θμων, ιδα τν Τορκων ναγρψαντος. Πρτος δ, καθ’ λγουσιν, απεικνισε τν χνεμονα, τον ιπποπταμον, τν χαμαιλοντα, τν κροκ­ δειλον κα λλα ζ α , ’ιδως πτην γνωστ κ τν αρχαων, κα παρστησεν εις τος ν Ε υ ­ ρπη περ τ τοιατα ασχολομενους- π πολ δ α εικνες του παρελαμβνοντο εις τ συγ­ γρμματα τν μ ετ ’ αυτν ζωολγων.
Επανελθων εις Γαλλαν ¿δημοσευσε σγ- γραμμα π τν επιγραφν « L e s o b s e r v a t io n s d e p lv s ie u rs s in g v la r i te z e t c h o s e s m é ­ m o r a b le s tro u u é ô s e n G r è c e , A s ie , Ju d é e , E g y p te , A r a b ie e t c . P a r is 1 5 5 4 » , ν τ - ποω κατγοαψεν ,τ ι εδε κα κουσε κα τ τ τριετς διστημα τς περιοδεας του δι λγου φυσικο, αρχακο, απριττου κα πλο.
Ο Βελνιος ξδωκε κα πολλς λλας μο­ νογραφας περ ιχθων, πτηνν,κα φυτν, ν ας συγκατμιςε πολλς τν γνσεων, ς πεκμι-
σεν κ τ ς περιοδεας του, α ποαι ¿χρησιμυσαν ις βσεις εις τελειοτρας ρενας τν μεταγενε­ στρων- δ^ δ περ πτηνν μονογραφα του θεωρθη ς σπουδαιοτρα τν ορνιθολογιν τς 16ηι κατονταετηρδος, μνημονευομνη π πολυν χρνον πο τν μεταγενεστρων ζφολγων κα φυτολγων.
Σμερον πσα ατη ργασα μαυρθη π τς λμψεως, ν διχυσεν π τ ς φσεως νε- ωτρα επιστμη- μνον ιστορα τς ναπτ- ξεως τ ς ζωολογας κα τς βοτανικς λαμβ­ νει τατην π’ ψιν, ξετζουσα ποιαν συμβολν προσνεγκεν εις ατς, κα κα τ πσον συνετ- λεσεν εις τν προδον αυτν κα βελτωσιν. ν τ ιστορα δ τ ς ζωολογα; τ ργα το Β ελ ω ­ νου κατατσσονται ν τ περιδω τν Ε γκυκλο­ παιδικν υποτυπσεων, μ εθ ’ ν 'πεται περο­ δος τς Σ υστημα τικς, ετα τς Μορφολογας, σμερον δ τς Φυσιολογας. Ο χ ττον ρ­ γασα το Βελωνου πρπει ν κτιμηθ κατ τος χρνους καθ' ος ε"ζη, δικαους δ πλις το Μνς γερει ατ ανδριντα γεραρουσα την μνμην μεγλου ατς νδρς.
Βελνιος πεβωσε τ 1 5 6 4 , θμα γεν- μενος δολοφονας, καθ' δν χρνον εργζετο, μετ τς γνσεις, ς πκτησεν κ τς περιηγσεως, εις τν μετφρασιν το θεοφρστου κα Διοσκο- ρδου.
νηρ οτος, ς περιηγητς ανκει κα εις τν Ε λ λ δ α , ς προεπομεν. κ τοτου κα μ­ νου σμερον γνωρζομεν πλεστας ειδσεις να- γομνας εις τν κοινωνικν κα πολιτικν κατ- στασιν τς 'Ελλδος, εις τ θιμ.α, τν γλσσαν, τν γεωργαν, τν βιομηχαναν, τν μποραν, τν εκκλησαν, τν δημ δη Ιατρικν κα τ φρμακα, δ ι’ ν πληροται μ-γα κενν ν τ σπνει Ε λλ νω ν λογογρφων τν χρνων εκε­ νων- ς κ τοτου δ περιγησις το Βελωνου κα τχει σπουδααν θσιν ν τος μνημεοις τ ς Ε λλη νικς ιστορας τς 1 6 < κατονταετηρδος. Σκοπν ν καταστση Βελνιος γνωστν τν ’Ανατολν εις τν Δσιν, κα τθετε συνμα κα λθον πολτιμον δι τ οικοδμημα τς νας ιστορας τς Ε λ λ δ ο ς, ουτω δ τ νομα αυτο πβη σεβαστν, κα μνμη γρατος παρ τος νεωτροις λ λ η σ ι.
Μ η ν Η α φ .
Α . Μ η λ ι α ρ α κ η ε
Οοποτε αληθς γενε-ο τοσατη χρσις τς - ναγνσεως ση σμερον, λλα κα ουδποτε τοσοτον δικθη μελτη- στε κα' κστην αςνει i αριθ­ μς τν νων, ο'τινες Ιλαβον πιπλαιν τι λειμμα παιδεας, λλα πργματι μνουσι; αμαθες. π το αντικειμνου τοτου καλν ν νθυμομεθα τ « οκ ν τ πολλ τ ευ, λλ ' ν τ ευ τ πολ ».
Ε Σ Τ Ι Α 341
Ο Μ Α Ρ Κ Η Σ Ι Ο Σ Β Ι Λ Λ Ε Μ Ε Ρ
( Μ υ θ ι σ τ ο ρ α Γ ε ω ρ γ α ς ν δ . — Μ ε τ φ ρ α ο - .ς A . Β . )
Σ υ ν χ ε ι α - " δ ε π ρ ο η γ ο μ ε ν ο υ φ λ λ ο ν .
l ·
Δ ’
Κ α τ τν ατν χρνον Καρολνα ε”λαβεν επιστολν, τις βαθως τν συνεκνησε, κα ν ντιγρφομεν νταθα :
« ’Α γ α π η τ μου Καρολνα— φησε την κ α ­ λν σου τροφν ν σ νομζη πντοτε τοιουτο­ τρπως,— μαθα π τν μεγλην σου αδελφν, ποα μο καμε τν εχαρστησιν ν μ.ο γρ- ψη, τι φυγες π τ σπτι κ ’ πγες εις το Παρσι ν μβης εις τν π-ηρεσαν μεας κυρας. Δν μπορ ν σο περιγρψω τν λπην μου ταν συλλογζωμαι τι μα κυρα, πως εσαι,
11 τν ποιαν εδα ν γεννηθ μσα εις την ευτυ­ χαν, αναγκζεται ν νε ποκτω εις λλους- κα ταν σκπτω μαι τι τ καμες π τν κα-
11 λνσου καρδαν, κα δι ν βοηθσης τν Κ α - μλλην κα τ παιδι τη ς , δν μπορ ν κρα­ τσω τ δκρυμου. ’Α γα π ητ ρ.ου κυρα, να
> μνον πργμα χω ν σο επ . "Αν περν σ - , μερον κα λ , δξαν ν χη Θες, τ χρεωστ
εις τος γονες σου. νδρας μου χει καλν εργασαν, κμνει ολγον μπριον, κα κκτω ρθ - σαμεν ν γορσωμεν να σπιτκι κα ολγον χωρφι. υις μου ενε στρατιωτικς κα κρη μου πο βζαξα μαζ σου ενε πανδρευ- μνη πολ κ α λ . Τ λοιπν, ν χρειασθς ποτ σου τποτε χρμ,ατα, θ εχαμ.εν πολλν εχαρ- στησιν ν σο τ δανεσωμ.εν δι' σον καιρν τ θλεις, κα χωρς καννα τκον. "Αν καταδεχθς, θ κμης εχαρστησιν κα τιμν εις νθρπους ο ποιοι πντοτε σ αγαποσαν, διτι κα σ-
ρ ζυγς μου ατς, ποιος σ γνωρζει π σα γ το επα, σ χει εις μ-εγλην πληψιν κα
μο λγει συχν: « π ρ ε π ε ν λθη δ, ν κα- θση μαζ μας σον καιρν θλει. ’Αφο ενε δυ­ νατ κα τ ς αρσει ν περιπατ πολ, θ' αν­ βαινε ν δ τ βουν μα ς. "Αν θ ελε, μπο-
.. ροσε ν γενη κα διδασκλισσα εις τ χωρον μας- δν θ εχε ββαια μεγλα εισοδματα, λλ δν θ εχε κα κανν ξοδον, στε θ τς τον τ διον κα εις τ Παρσι, που ζω ενε τσον ακριβ! » Σο τ λγω πλ λ’ ατ, πως τ λγει Περκ, κα ν τυχν
« σο λθη ρεξις, θ σο εχωμεν μαν εμορφην καμαρολαν ’τοιμην, κα θ χης ν δς να εμορφον κα γριον τπον. Ατ δν σ φοβζει
μ ββαια, φο, ταν σουν μικρ, θελες ν σκαρβκλνης παντο, στε κα καμνος πατρας σου σ ’ ε”λεγεν αγριοκτσικου. Σκψου λοιπν, αγπη μου Καρολνα, ν δν σαι καλ
που σαι, τι εις ’να μικρν τπον, τν ποιον δν γνωρζεις, πρχουν νθρωποι ο ποιοι ηξε- ρουν τι εσαι καλλιτρα ψυχ το κσμου, κα προσεχονται εις τν Θεν δι σ πρω κα βρδυ, κα τν παρακαλον ν λθης ν τος δς.
» ουστνα » .
Τ Ι Καρολνα πντησεν ευθς :
« Κ α λ μου ουστνα, γα π η τ μου φλη, ε”κλαυσα ταν νγνωσα την πιστολν σου. κ λ α υ σ κ π χαρν κα ευγνωμοσνην. Εμ.αι ευτυχς, τι μ αγαπς πντοτε τσον τρυφερ, καθς κα την ημραν τν ποιαν χωρσθημεν, προ δεκατεσσρων τ ν. Τν ημραν ¿κενην ν- θυμομαι, ς μαν π τ ς πλον λυπηρς τς ζω ς μου. Δν γνριζα λλην μητρα πο σ, κα ταν σ’ χασα ¿νμισα τι ρφνευσα κ δευτρου. Κ α λ μου τροφς! Μ γπας τσον, στε σχεδν εχες λησμονσει δ ι’ μ τν καλν σου νδρα κα τ α γα π η τ σου τκνα. Α λλ σ’ ¿φναζαν ν πγης πσω, κα εχες καθκον ν τ κμης κα ε”βλεπα π τ γρμματ των πσην ευτυχαν σο φλαττον. Ατς ¿πλρωνε τ χρος μου— διτι πολλν ευτυχαν σο χρε - στουν— κα πολλκις συλλογσθην, τι ν ε”χω κ τι καλν, τ χω διτι πρτος νθρωπος τν ποιον γνρισα μ γπησε τοσον πολυ και μ μετεχειρσθη μ τσην φρνησιν κα μ τσην γλυκτητα . Θλεις τρα ν μο ποοσφρης τς οικονομας σου, κα λ μου κα γ α π η τ . Α τ μαρτυρε τι χεις μητρικν τν καρδαν καθς πντοτε, κα ÓTt σζυγς σου, στις δν μ
γνωρζει, ενχ ει ψυχν μεγλην. Σ ς ευχαριστ θερμς, γαπητο μου φλοι, λλ δν χω κα μ μ - αν νγκην. π ου εμαι δν μο λεπει τποτε, κα μακρν τ ς γαπητς μου οικογνειας ερ- σκομαι σον τ δυνατν καλλτερον. Α λλ αυτο δν πειρζει. χ ω πντοτε τν ελπδα ν ε"λθω μαν ημραν ν σς ερω. σ α μο γρ­ φεις δι την μικρν καμαρολαν κα δι τον γριον τπον σου μο εμπνουν τρομερν επιθυμαν ν γνωρσω τ χωρον σου κα τ κα τ σ. Δεν ξερω πτε θ ε”χω δεκαπντε ημρας εις την διθεσν μου, λλ’ σο ββαια, τι ν ποτε τς χω , θ τς δσω εις τν αγαπητν μου τρο­ φν, τν ποιαν φιλ ξ λης μου τ ς καρδας ».
νψ Καρολνα σχολετο εις τν τρυφερν αυτν κα φελ διχυσιν, δοξ Γαετνος Α - λερας, μεγαλοπρεπ φορν νατολικν κοιτων- τη ν , συνωμλει μ ετ το δελφο του, στις εχεν πισκεφθ αυτν πρωινς ν τ λαμπρ του κα­ τοικα κα τ τν οδν Ειρνης.
Εχον μιλσει περ χρηματικν ποθσεων κα ζωηρ συζτησις εχε γεννηθ μεταξ τν δο δελφν.
— χ ι , φλε μου, λεγεν δος ποφασιστι-
342 E S T I A
κς· αυτν τν φορν θ δεξω επιμονν ρ- νομαι τν υπογραφν σου. Δεν θ πληρσης τ χρη μου.
— Θ τ πληρσω, πντησεν μαρκσιος επσης ποφασιστικς. Π ρπει, ενε καθκον μου. δ σ τα σ α , δν σου το κρπτω, πριν μθω το χοσν, κα υπερηφνεια σου δν πρπει ν π ει- ραχθ δι τον δισταγμν ατν, τν ποιον μο- λογ. φοβομην μη ναλβω υποχρεσεις νω- τρας τν δυνμεων μου. 'Α λ λ τρα γνωρζω, οτι θ μου μενουν αρκετ δι ν διατηρσω την ευημεραν τ ς μητρς μας. Ε μαι λοιπον α ­ ποφασισμνος ν σσω την τιμν τς οικογνει­ ας, κα δν δνασαι ν’ ντιστς.
— Α νθσταμαι. Δν μο οφελεις αυτν τν θυσαν. Δν χομεν τ διον νομα.
— Εμεθα υιο τ ς ατς μητρς, κα δν θλω ν’ ποθνη π εντροπν κα λπην, β λ- πουσα τι εσαι ναξιχρεως.
— Α λλ κ εγ δν τν θλω αυτν τν εντροπν. Θ νυμφευθ.
— Δ ι χρμα τα ; Ατ, ς κλλιστα γνωρ­ ζεις, θ το χειρτερον, κα δι τν μητρα μας, κα δι' εμ κα δι σ τν διον.
— Λαμβνω λοιπν θσιν. — Χειρτερον, ακμη χειρτερον. — ''Οχι· S i εμ δν υπρχει λλο χειρτε­
ρον απο την λπην το ν σς καταστρψω ο- κονομικς.
— Δν θ καταστραφ διλου. — Τλος πντων δν μπορ ν μθω τ
ποσον τν χρεν μου; — Περιττν. Αρκε να μο δσης τν λγον
σου οτι δν χεις χρη, τ ποια ν' γνο συμβολαιογρφος, Οστις θ' ναλβη τν κκαθ- ρισιν. Σο ζτησα μνον ν θεωρσης μερικ τν εγγρφων, δι ν βεβαισης τν κρβειν των. Τν βεβαωσες· ατ αρκε· τ λοιπ δν σ αποβλπουν.
δοξ συνπτυξεν ργλως τ γγραφα, β- Siσε μεγλοι; βμασιν ντς το δωματου, μ ευρισκων λξιν κφρζουσαν τν ψυχικν ατο αγωναν, νψεν πειτα εν «γρον,' τ ποιον δν κπνισε, κα ε“πεσε κτωχρος εις να κλιντρα.
Ο μαρκσιος νησε τ πφερε τν στιγμν εκενην υπερηφνεια του, σως κα συνεδη- σις ατο.
— Ησχασε, τ ειπεν. 'Εννο τν οδνην σου. Μο φανεται αγαθ, κα ελπζω εις τ μλλον. Λησμνησε τν πηρεσαν τν ποιαν προσφρω εις τν μητρα μου πολ μλλον παρ εις σ, λλ μ λησμονσης τι ,τι μο μνει νηκει το λοιπο εις αυτν μνην. Συλλογσου οτι δυνατν ν χωμεν τν ευτυχαν ν μς ζση ακμη πολ, κα τι δν πρπει ν στερ-
τα ι. Χαρε· θ σ ’ πανδω μετ μαν ραν, δι ν κανονσωμεν τς τελευταας λεπτομρειας.
— Ν αι, φησ με μνον, σ παρακαλ, πν­ τησεν δοξ. Β λπεις τι ατν τν στιγμν μο ενε αδνατον ν σο επ λξιν.
"Α μα ς πλθεν μαρκσιος, δοξ σ- μανε, δ ιτα ξε ν μ ε’πιτραπ εις καννα ε­ σοδος, κα ρχισε πλιν βαδζων δι το δωμα­ του ν ταραχ κα πογνσει. Τν στιγμν κενην φστατο τν ναπφευκτον κα ψστην κρσιν το βου του. ν οδεμια τν καταστρο­ φν του εχεν ασθανθ εαυτν τοσοτον νοχον οδ' εχε τσον βαθως συγκινηθ.
Μχρι της εποχς εκενης εχε σπαταλσει την διαν ατο περιουσαν, απαθς κα αμρι­ μνος, ς μνον αυτν ζημι ν. Εχεν, οτως επεν, ασκσει δικαωμ του. Ε τ α , σχεδν ν…